HELEEN     ROB

BIOGRAFIE

Sportief verleden Heleen

In mijn jeugd heb ik diverse sporten gedaan: gym, volleybal, tennis, tafeltennis en schaatsen, maar alles op recreatief niveau. Op de middelbare school fietste ik van Creil naar Emmeloord en terug 2x15 km per dag, misschien heb ik daar wat basisconditie opgebouwd. Na het VWO heb ik een jaar Highschool gedaan in de VS, waar sport duidelijk belangrijker is dan in Nederland en heb ik kennisgemaakt met hockey, basketbal en atletiek. Vooral dat laatste ging me goed af en tijdens mijn studie in Enschede wilde ik daar dan ook meer mee doen. Zo raakte ik in 1994 betrokken bij de oprichting van de Drienerlose Studenten Triathlon Vereniging Aloha, waar ik de eerste 2 jaar in het bestuur heb gezeten en daarna 2 jaar in de organisatie van de UT-Triathlon. Ondertussen leerde ik borstcrawl zwemmen en deed mijn eerste tri- en duathlons. Vanaf 1998 wordt ik op trainingsvlak begeleid door Rob. In 2000 verhuisde ik naar Limburg voor mijn baan en werd lid van TC Maastricht. Omdat ik naast het werk weinig tijd had om te zwemmen en dat onderdeel me ook het minste ligt, wilde ik me specialiseren op de duatlon. Maar na de eerste kennismaking met de lange afstand triathlons in Stein (2001) en Almere (2002) wist ik dat daar mijn toekomst zou liggen en dat ik in ieder geval ooit mee wilde doen aan de Ironman op Hawaii. In 2003 verhuisden Rob en ik naar Stein, waar we woonden met onze voortuin aan het fietsparcours van de SABIC triathlon. De overgang van hobby naar topsport is heel geleidelijk gegaan. Sinds mijn nationale titel op de lange afstand in 2004 ben ik steeds serieuzer met topsport bezig, eerst nog naast mijn baan als process engineer bij SABIC. In 2006 stond ik voor het eerst op Hawaii waar ik meteen 13e werd tussen de dames die wel als full-pro door het leven gaan. Hoewel ik al 32 was ging mijn niveau nog steeds vooruit en heb ik de beslissing genomen om in 2007 zelf ook verder te gaan als full-time professioneel triathlete om te kijken welk niveau ik kan bereiken op de Ironman afstand. In datzelfde jaar werd ik meteen 2e in de Ironman van Florida en in 2008 won ik in Arizona mijn eerste Ironman. Mijn derde profjaar in 2009 draaide door blessures helaas uit op een teleurstelling. Hoewel ik wat kleine succesjes boekte wist ik voor het eerst in 4 jaar geen enkele hele triathlon te finishen en moest ik mijn 3e start op Hawaii aan me voorbij laten gaan. In 2010 kon ik weer sterk terugkomen met als resultaat een top-10 klassering op Hawaii. Vanaf 2011 wonen we vanwege Rob zijn werk in Compiegne (Frankrijk), vlak bij Parijs. Ook hier ga ik volop door als prof, want ik zie nog steeds mogelijkheden om me te verbeteren. Afgelopen jaar wist verbeterde ik op 37-jarige leeftijd mijn persoonlijk record naar een tijd onder de magische 9-uur grens: 8 uur en 56 minuten.

Sportief verleden Rob

Mijn hele jeugd heb ik aan wedstrijdzwemmen gedaan op regionaal niveau. Tijdens mijn studie in Enschede was ik op zoek naar een nieuwe uitdaging en vond die bij de net in oprichting zijnde Drienerlose Studenten Triathlon Vereniging Aloha. Eind jaren '90 heb ik me daar zowel bestuurlijk als sportief veel met triathlon bezig gehouden. Zo heb ik o.a. het initiatief genomen een overkoepelend studenten triathlon orgaan op te richten (de SST) en het studenten-circuit te starten. Dit heeft gelukkig zijn vruchten afgeworpen in de oprichting van meerdere studenten- triathlon verenigingen de afgelopen jaren (Delft, Groningen, Maastricht). Daarnaast was ik o.a. zwemtrainer, technisch coordinator en voorzitter bij Aloha en lid van de organisatie van enkele wedstrijden. Sportief gezien bleef het vanwege veel langdurige loopblessures helaas slechts bij deelname aan een stuk of 10 achtste- en kwart triathlons. Ik leerde in Enschede ook Heleen kennen en we besloten na verloop van tijd dat ik haar sportief zou gaan begeleiden. De afgelopen jaren blijkt deze samenwerking uitstekend te werken. Haar stijgende niveau stimuleert mij om me weer verder te verdiepen in de trainingsleer en steeds op zoek te blijven naar nieuwe dingen op het gebied van materiaal, voeding etc.. Samen stippelen we de jaarplannen uit, die dan opgeknipt worden in perioden, weken en uiteindelijk dagelijkse trainings-schema's. Rust is hierin net zo belangrijk als arbeid. En omdat ik (juist daarom) vind dat een prof-sporter zich vooral op de sport zelf moet kunnen concentreren probeer ik ook wat randzaken als sponsoring en PR op te pakken. Als mooiste triathlon-ervaringen moet ik er 3 noemen: De eerste keer Hawaii was bijzonder, in 2006 zijn we er samen naar toe gegaan en hebben enorm genoten van Heleen haar race die super verliep met een mooie 13e plaats als resultaat! Dat ik er eind 2008 bij was bij haar eerste Ironman overwinning in Arizona zal ik ook nooit vergeten. En tenslotte de Ironman race in Zürich in 2010. Zelf maakte ik mijn debuut op de Ironman en in dezelfde race was Heleen precies 1,5 uur sneller en pakte met de tweede plaats haar 4e Hawaii kwalificatie. Eigenlijk zijn er nog veel meer mooie momenten geweest: We hebben het voorrecht door de sport op veel mooie plaatsen op de wereld te komen, waardoor we onze hobby reizen af en toe kunnen combineren met trainen of wedstrijden doen.

Foto's: Ironman Zürich 2010. Finishtijd 10h53.